16/10/2007 · Kategori: 8-Denemeler
Her seferinde aynı cümleyi kuruyorum ama;
Bu yaşındayım ve bu güne kadar bu kadar aciz kaldığımı hatırlamıyorum.
Bir çizgi üzerindeyim,önüm ve arkam.Gitsemmi kalsammı.Aceleyle karar vermek istemiyorum.Dönülmez yollara sapmaktan korkuyorum.Ne yapacağımı bilmeden öylece dolaşıyorum.
Dün üstümü giyinip evden çıktım,sokaklarda öylesine hiçbir amacım olmadan dolaştım durdum.Bir hiç gibi,kimsesiz başıboşlar gibi.Ne gezdiğim sokakları biliyordum nede çevremdekileri,dedim ya bomboş öylece dolaştım.Beynimdeki düşünceler beni bitiriyordu;ne yapsam.Gitsemmi kalsammı.?
Daha öncede birkere daha böyle karar vermek zorunda kalmıştım,bundan tam 7 yıl önce.
Malesef verdiğim bu kararın sonucunu çekiyorum.
Sorgulamıyorum,yaşanması gerekiyordu ve yaşandı.
Hayat mücadelesi buseferde galip geldi,başardı.Önümdeki engellerin birtanesini daha geçtim,ya iyi yada kötü.Evet kalıyorum.Çizgiyi geçmeyeceğim(şimdilik)
Bakalım günler aylar yıllar önüme neler çıkacak,ne gibi bariyerleri koyacak.Kim bilebilirki.Onun için denmişya Hayatın sana ne göstereceğini bilemessin.Sadece yaşar ve görürsün.
Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!